Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/1364 K.2019/7415

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun 09.06.2014 tarihinde alınan ifadesi sırasında, “müdafii talebinin bulunmadığını, savunmasını kendisinin yapacağını” beyan etmesi, duruşma tarihi itibariyle 18 yaşını doldurduğundan zorunlu müdafii bulunmasına gerek olmaması karşısında, bozma sonrası kararın müdafii tarafından da temyiz edildiği, yukarıda belirtilen gerekçe ile daha önce görevlendirilen müdafiinin temyiz yetkisinin bulunmadığı nazara alındığında temyize hakkı olmayan müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B-1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

B-2-Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 31/3. ve 116/1, 119/1-c, 31/3 maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suçun işlendiği tarih olan 23.04.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,