Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/1706 K.2018/6882

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

21/03/2017 tarihli karar ile sanık hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın sanık müdafinin temyizi üzerine, Yargıtay'a gönderilmesi gerekirken, TCK’nın 143. maddesinin uygulanması sırasında kısa karar ve hükümde sehven 1/6 oranında artırım yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 11 ay 10 gün olarak belirlendiğinden bahisle el çekilen dosya tekrar ele alınarak gerekçeli kararın alt kısmına ''tavzih kararı'' adı altında yapılan ekleme ile sanık hakkında TCK’nın 143. maddesi uyarınca 1/8 oranında artırım yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 10 ay 10 gün olarak düzeltilmesine ilişkin 23/03/2017 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve hükümde belirlenen cezada TCK’nın 143. maddesinin uygulanması sırasında 1/6 oranında artırım yapılmasına karşın, gerekçe kısmında ise belirlenen cezada TCK’nın 143. maddesi uyarınca 1/8 oranında artırım yapılmasına karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,