Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/1707 K.2018/3479

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede

Suça sürüklenen çocuk ...'nin bozmadan sonra istinabe mahkemesinde 13/05/2010 tarihli duruşmada alınan ifadesinde müdafi istemediğini belirttiği gibi, 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle zorunlu müdafii atanmasının da gerekli olmadığı ve 31/01/2018 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen kararı suça sürüklenen çocuğun temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında, bozmadan önce kovuşturma sırasında zorunlu olarak atanan müdafi Av. ...'un yüzüne karşı tefhim edilen 09/03/2011 tarihli kararı, müdafii temyiz etmiş ise de, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisinin bulunmadığı belirlenmekle; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun katılan kuruma ait faal olan telefon kablolarını çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak, suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemesine açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,