Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/1750 K.2018/4236

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya kapsamına göre kapıları kilitli araçtan suça konu eşyaların çalınması eyleminde, her ne kadar sanık kovuşturma aşamasında suçu gece vakti işlediğini belirtmişse de, hangi saatte işlediğine dair bir açıklık olmadığı, soruşturma aşamasında verdiği savunmada hırsızlık eylemini ne zaman gerçekleştirdiğini hatırlamadığını beyan ettiği, şikayetçinin beyanına göre de suçun 29/09/2003 saat 21:00 ile 30/09/2003 saat 07:30 arasında bir saatte gerçekleştiği dikkate alındığında sanığın eylemi gerçekleştirme zamanının kesin olarak tespit edilememesi nedeniyle sanık lehine yorumlanarak suçun gündüz işlendiğinin kabulü ile yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 102/3 ve 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun'un 66/1-e, 66/4 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 30.09.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,