Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/1896 K.2019/8182

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Müşteki ... vekilinin sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

05.10.2010, 24.12.2015 ve 28.11.2017 tarihli duruşmalarda davaya katılmak istemediğini belirten müşteki ...'ın katılan sıfatı bulunmadığından sanık hakkındaki hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı görülmekle; müşteki vekilinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında müşteki ...’a yönelik kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Sanık hakkında müşteki ...’a yönelik kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Müşteki ... ile sanığın yüz yüze getirilmesiyle müştekiye canlı teşhis yaptırılması, mümkün olmadığı takdirde sanığın teşhise elverişli fotoğrafları getirtilip müştekiye teşhis yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Aracı kiraya veren tanık ...’in kovuşturma aşamasında beyanı alınıp sanıkla yüzleştirme yapılmadan veya fotoğrafı gösterilip teşhis işlemi yaptırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,