Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/1926 K.2018/12015

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/ilk maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasa'nın 102/4, 104/2. maddeleri ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 141/1,143, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasa'nın 102/4,

104/2. maddeleri uyarınca hesaplanan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 23/06/2009 tarihinde duran ancak deneme süresinde ikinci suçun işlendiği 19/03/2010 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 7 yıl 6 aylık kesintili zamanaşımının suçun işlendiği 11/09/2003 tarihinden hüküm tarihine kadar geçmesi nedeniyle sanık hakkında açılan davanın düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,