Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2016 K.2019/7966

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece, Dairemizin 10/11/2014 tarihli ve 2014/28605 Esas, 2014/26277 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği ve 20/01/2015 tarihli kararın gerekçesinde 3 adet telefonun 3 ayrı müştekiye ait olduğunu sanığın bilebilecek durumda olduğu kabul edildiği halde, sanığın 3 ayrı hırsızlık suçundan cezalandırılması yerine sanığın aynı suçu birden fazla müştekiye karşı tek eylemle gerçekleştirdiği şeklindeki hatalı değerlendirmeyle sanığın TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerine göre cezalandırılmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.