Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2057 K.2019/6779

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/02/2011 gün ve 2009/1405 Esas, 2011/64 Karar sayılı ilamının, suç tarihinden sonra 08/10/2012 tarihinde kesinleştiği bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı; ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki 03/03/2011 tarihinde kesinleşen Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/06/2007 gün ve 2006/899 Esas – 2007/417 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak “Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/06/2007 gün ve 2006/899 Esas – 2007/417 Karar sayılı mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından,