Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2229 K.2018/4308

Hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143/1-f, 43/1, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Gaziosmanpaşa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/11/2014 tarihli ve 2013/74 esas, 2014/331 sayılı kararın kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143/1-f, 43/1,

168/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Gaziosmanpaşa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2017 tarihli ve 2016/274 esas, 2017/265 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28/02/2018 gün ve 94660652-105-34-11541- 2017- Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/03/2018 gün ve 2018/18738 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre sanık ...'ın diğer sanık ... ile birlikte akü hırsızlığı yapma hususunda anlaştıkları ve müşteki ...'e ait ... ve ... plaka sayılı araçtan toplam 4 adet aküyü çalmaları şeklinde gelişen olayda; araya zaman aralığı girmemesi ve fiilin kesintiye uğramadan devam etmesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın eyleminin, bir bütün halinde TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca arttırım yapılarak yazılı şekilde fazla ceza tayinindeisabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ