Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2268 K.2019/7973

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 15-18 ve 12-15 yaş grubunda oldukları anlaşılan suça sürüklenen çocukların, gece sayılan saat 18:00 sıralarında devlet hastanesinin bahçesinden suça konu eşyaları çalmaları suretiyle işledikleri ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerine uyan hırsızlık suçunda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Mahkemenin ... ve ... hakkında CMK’nın 231. maddesinin uygulanmama gerekçesinde ve haklarında verilen kısa süreli hapis cezalarının seçenek yaptırıma çevrilmesi karşısında da TCK’nın 51. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu hususları içeren bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nin 142/1-a maddesinde "suça konu eşyanın kamu kurum ve kuruluşlarında bulunmasından" söz edilip, bu binaların eklentisinden açıkça söz edilmemesi karşısında, devlet hastanesi bahçesindeki suça konu eşyaların çalınması şeklindeki eylemin, TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suç tipine uyduğu halde, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

2-Dosya içerisindeki tutanaklar ve görgü tanığının beyanına göre, olayın saat:18.00 sıralarında meydana geldiği ve UYAP'dan alınan güneş batış çizelgesine göre suç tarihinde, gece vaktinin saat 17.27'de başladığı, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suçtan kaynaklanan zararın bulunmaması ve suç tarihi itibariyle de adli sicil kaydına göre sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı tartışılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken “suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydı göz önüne alınarak suç işlemekten çekineceği yönünde kanaat oluşmadığından” biçimindeki yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4-Suça sürüklenen çocuk ...'a ait sabıka kaydında Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/476 Esas, 2014/292 Karar sayılı ve 15/04/2014 tarihli kararı ile TCK'nın 32/1, 57/1.maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbirinn uygulanmasına karar verildiğine göre, suça sürüklenen çocuk ...'ın Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden kurul raporu aldırılıp, sanığın TCK'nın 32/1. veya 32/2. maddeleri kapsamında akıl hastalığının bulunup bulunmadığının tespit edilip suçun sübutuna ve sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,