Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2304 K.2019/7346

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizin bozmaya ilişkin 24/01/2017 tarih 2015/480 – 2017/752 E-K sayılı ilamına uyulduğu halde hırsızlığın yapıldığı bahçenin, Sevinç Simit Sarayı isimli iş yerinin eklentisi mahiyetinde bir yer olup olmadığının tespitinin yapılmadığı nazara alındığında suça konu malın çalındığı yerin, binanın eklentisi mahiyetinde bir yer olup olmadığının müştekiden sorularak ve gerekirse olay yerinde keşif yapılarak sonucuna göre, suç yerinin binanın eklentisi niteliğinde olduğunun tespiti halinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanması,

binanın eklentisi niteliğinde olmadığının tespiti halinde ise aynı Kanun'un 141/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde sanığın beyanı esas alınarak 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesi ile hüküm kurulması,

2- Suça konu yerin TCK'nın 141/1 maddesi kapsamında kaldığının belirlenmesi halinde ise; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Sanığın adli sicil kaydına göre Şişli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2006 tarihli ve 2006/1028 E.- 2006/352 K. sayılı ilamı ile verilmiş hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Beyoğlu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/06/2006 tarihli ve 2006/992 E.- 2006/411 K. sayılı ilamın tekerrüre esas alınması,