Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2318 K.2019/7788

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli sicil kaydına göre Köyceğiz Sulh Ceza Mahkemesi’nin 17/06/2010 gün ve 2010/46 Esas 2010/153 Karar sayılı ilamında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması ve 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerektiği gözetilmemiş ise de,

anılan ilam nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına karar verilmesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda koşullu salıvermeden faydalanamayacağı dikkate alınarak iki mahkûmiyet kararının birden tekerrüre esas alınması sonuca etkili olmayan fazlalık kabul edilerek bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.