Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2388 K.2019/8013

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü müştekinin evde olmadığı saat 16:00 ile 23:30 arasında, PVC pencere camı zorlanarak açılmak suretiyle içeriye girildiği ve 3.000,00 TL paranın çalındığı olayda, olay yerinden herhangi bir delil elde edilemediği anlaşılmakla,

21.07.2013 günü yakın civarda başka bir villanın alarmının çalması nedeniyle dışarıya çıkan ve kaçmakta olan ... plakalı aracı gören ve plakasını alarak polise bildiren tanık ...’un beyanlarından yola çıkarak belirtilen plakalı aracın araştırıldığı ve araç ile dolaşan sanıkların tespit edilerek söz konusu aracın Söke’den geldiği ve 17.07.2013 ile 21.07.2013 tarihleri arasında Kayseri iline bir kaç kez giriş çıkış yaptığı, bu tarihler arasında 5 ayrı hırsızlık olayında kullanıldığı,

hırsızlıkların aynı yöntemlerle gerçekleştirildiği ve müştekiye ait ikamete de aynı yöntemle girildiğinden bahisle araçla dolaştığı tespit edilen 4 sanık hakkında dava açıldığı, sanıkların Kayseri’de bulundukları sırada bir gece evinde misafir oldukları sanık ...’ın 17.07.2013 günü diğer sanıkların kendisini arayarak yanına geldiklerini, biraz vakit geçirdikten sonra onları gezdirdiğini, görmek istemeleri sebebiyle Talas ilçesine götürdüğünü, burada aracı park ettiğini ve diğer sanıkların kendisine beklemesini söyleyerek araçtan ayrıldıklarını, yarım saat kadar sonra geldiklerinde ellerinde siyah bir poşet olduğunu,

ancak bu poşette ne olduğunu kendisinin bilmediğini, ertesi gün de kendisine bir miktar döviz vererek bozdurmasını istediklerini beyan ettiği, tüm sanıkların da atılı suçlamaları inkar etmekle birlikte belirtilen plakalı araç ile Kayseri’de birlikte gezdiklerini beyan etmeleri mahkemece bütün halinde değerlendirilerek tevilli ikrar kabul edilmiş ve sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de, gerek sanık ...’ın beyanları, gerekse diğer tanıkların beyanları ile müştekiye yönelik eylemin gerçekleştiği tarih ve adreslerin uyuşmadığı,

müştekinin ikametinden gerçekleşen hırsızlığın sanıklar tarafından işlendiğine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,