Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2440 K.2019/7384

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Sanıkların katılana ait aracın kapı kilidine sente tabir edilen alet ile zarar vererek kapısını açıp aynı alet ile çalıştırmak suretiyle aracı çalmaları şeklindeki olayda sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; hırsızlık suçunun konusu olan araç ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, sanıkların bu suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2. Her iki sanığın hem karakol ifadelerinde, hem de müdafi huzurunda sulh ceza mahkemesinde yapılan sorgularında olay günü sanık ...’ın yakın mesafede gözcülük yaptığı, sanık ...’in de aracın kapısını açıp, aracı çalıştırdığı ve birlikte olay yerinden ayrıldıkları yönündeki beyanları karşısında gözcülük yapmak suretiyle suça doğrudan iştirak ettiği anlaşılan sanık ... hakkında TCK’nın 37. maddesi delaletiyle hüküm kurulması gerekirken TCK'nın 39. maddesi gereğince indirim yapılarak eksik ceza tayini,

3. Katılanın, olay günü saat 19:30’da ikameti önüne park ettiği suça konu aracını, sabah saat 10:00’da park ettiği yerde göremeyerek ihbarda bulunduğunun, sanıkların da eylemi saat kaçta gerçekleştirdiklerine dair bir beyanlarının olmadığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanıklar hakkında TCK'nın 143. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

4. Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2010 gün ve 2010/343 esas, 2010/883 karar sayılı ilamının, sanığın 18 yaşından küçükken işlediği suç nedeniyle mahkumiyetine ilişkin olup, TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK'nın 179/2, maddesi uyarınca verilmiş 500,00 TL adli para cezasını içeren ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2014 tarih ve 2012/743 E. - 2014/234 K. sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

5. Sanık ...’nin adli sicil kaydında yer alan ve sanık ... hakkında tekerrüre esas alınması gereken ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2013 gün, 2013/53 esas, 2013/521 sayılı ilamının, hüküm fıkrasında “sanık ... hakkında” tekerrüre esas alındığı belirtilmek suretiyle infazda çelişkiye neden olunması,