Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2549 K.2018/6174

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin, 25.11.2014 tarihli temyiz dilekçesi içeriğine göre sadece sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararını temyiz ettiği, mühür bozma suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik bir temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla; temyizin kapsamının sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararı ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesine göre hesaplanan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 23/12/2010 tarihli kararın kesinleştiği 14/01/2011 tarihinde duran ancak deneme devresi olan 5 yıllık süre içerisindeki ikinci suç tarihi olan 12/12/2012 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 8 yıllık asli zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 04/12/2007 tarihli mahkumiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,