Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2554 K.2018/5863

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi gereğince 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 58/1,2,6 ve 7. maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2007 tarihli ve 2002/2 esas, 2007/1009 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03/04/2018 gün ve 727/2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/04/2018 gün ve 2018/29853 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2017 tarihli kararına konu suçun tarihinin 08/05/2001, tekerrür uygulamasına esas alınan Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/1996 tarihli ve 1995/151 esas, 1996/408 sayılı kararına konu suçun tarihinin ise 28/12/1994 olması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08/04/2008 tarihli ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere;

tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01/06/2005 tarihinden önce olması hâlinde 5237 sayılı Kanun'un lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanun'un 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2007 tarih ve 2002/2 E., 2007/1009 K. sayılı kararına karşı yapılan kanun yararına bozma talebinin Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 22.06.2017 tarih ve 2017/2811 E., 2017/7724 K. sayılı ilamı ile incelenerek “…sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle hükmün kesinleşmediği,