Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2657 K.2019/8139

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, mağdurun çalınan aracının anahtar yerine kullanılan iki kartının da kendisinde olduğunu, şifrenin değiştirilerek aracının alınmış olduğunu beyan etmesi, sanığın evinde yapılan arama sonucu elde edilen kartın da mağdurun aracını çalıştırması karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 142/2-d maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanunun'un 142/1-b maddesi gereği hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.