Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2667 K.2019/4491

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun okul bahçesinde bulunan ve müştekinin işlettiği kantinden çeşitli malzemeler çalması biçimindeki eylemine uyan TCK'nın 142/1-a, 116/2 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2,

67/4. maddelerine göre hesaplanan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 21.05.2010 tarihinde duran ancak deneme devresinde ikinci suçun işlendiği 24.10.2010 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 5 ay 3 günlük durma süresi de çıkartılarak) suçun işlendiği 02.04.2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,