Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2711 K.2019/758

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

01/02/2007 tarihli karar ile sanığın 142/1-f maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiğinin, Dairemizin 26/01/2010 tarihli bozma ilamı üzerine 22/06/2010 tarihli karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiğinin, hükmün 30/06/2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra 16/10/2013 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanığın yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının 08/04/2014 tarihinde kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan kurum tarafından 96,20 TL olarak bildirilen kaçak elektrik bedelinin, dosya içerisindeki 29.11.2006 tarihli bilirkişi raporuna göre, borç sorgulama ekstresinden bakıldığında sanık adına çıkarılan 1 adet kaçak tüketim faturasının ödendiğinin bildirilmesi karşısında, katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,