Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2719 K.2018/8100

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkında katılan ...'a karşı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilirken mahkemece gösterilen gerekçeler yeterli bulunduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında mağdur ...'a karşı hırsızlık suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, yalnızca beraat eden sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,