Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2949 K.2018/13030

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 25/06/2014 gün, 2013/23411 Esas – 2014/18004 Karar sayılı ilamı sanık ...’nın bilinen en son adresine gerekçeli kararın tebliği işlemi yapıldığında, muhatabın adresten ayrılması nedeniyle iade edilmesi üzerine aynı adrese 15.05.2012 tarihinde Tebligat Kanunun 35.maddesine göre tebligat yapılması usulsüz olduğunu belirlenerek yapılan incelemede; sanık ...’in adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi araştırılarak, bu adresin tespit edilememesi halinde Tebligat Kanununun 35.maddesinin 6099 sayılı Yasa ile değişik 2.fıkrası uyarınca tebligat yapılması gerektiği gözetilerek,

yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanık ...’ya usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verildiği, mahkeme tarafından gerekçeli kararın sanık ...'ya 22/07/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın gerekçeli kararı 23/07/2014 tarihinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve 5271 sayılı CMK’nın 324/4 maddesinde atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde ( her bir sanık için 12,63 TL), yargılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmiş ise de,

toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıklardan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/03/2007 tarih ve 2006/226 Esas 2007/190 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçu nedeniyle hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün ve Üsküdar 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/09/2007 tarih ve 2006/25 Esas 2007/612 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçu nedeniyle hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alındığı anlaşılmış ise de; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, iki ayrı ilamın gösterilmesi suretiyle karışıklığa neden olunması ;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "sanığın adli sicil kaydına esas alınan Üsküdar 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/09/2007 tarih ve 2006/25 Esas 2007/612 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçu nedeniyle hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınarak sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan