Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/303 K.2018/3129

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 20/09/2003 günü saat 20.00 ila 21/09/2003 günü saat 10.00 arasında belirlenemeyen zaman diliminde katılanın kapılarını kilitleyerek evinin önüne park ettiği otomobilinin camını kırarak oto teybini çalmaktan ibaret eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (pek hafif) maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 151/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında,

zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 21/09/2003 tarihinden inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca belirlenen 12 yıllık zamanaşımı süresinin geçmiş olması,