Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/3113 K.2018/12089

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında Mahkemenin 12/03/2010 tarih 2009/508 E- 2010/107 K sayılı kararı ile yokluğunda hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, kararın Tebligat Kanunu 35.maddesine göre sanığa tebliğinden sonra temyiz edilmeksizin 03/06/2010 tarihinde kesinleştirilmesi üzerine sanığın 06/12/2017 havale tarihli dilekçesiyle; yapılan tebligatın usulsüz olduğunu belirterek eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Somut olayda, sanığın yokluğunda verilen kararın, sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği adresine gönderildiği, ancak “muhatabın adresinin kapalı olduğu” belirtilerek tebligat evrakının mahkemeye iade edildiği, bunun üzerine mernis adresine kararın gönderildiği, “muhatap gösterilen adreste tanınmadığından” tebliğ imkansızlığı nedeniyle tebligat evrakının mahkemeye iade edildiği,sonrasında sorgusu sırasında bildirdiği adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmaktadır.

Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.

Sanığın mahkemeye sorgu sırasında bildirdiği adresinde daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından kendisine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın 12.03.2010 tarihli hükme yönelik öğrenme üzerine yaptığı 06.12.2017 havale tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile değişik 231/12. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar itirazı kabil kararlardan olup, temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz dilekçesinin itiraz dilekçeleri olarak kabulü ile itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.