Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/3141 K.2018/10319

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

20/07/2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında.

31/01/2018 tarihli kararda temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında, 31/01/2018 tarihinde yüzüne karşı verilen kararı 15/02/2018 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin süresinde olduğu ve suça sürüklenen çocuk hakkında 31/01/2018 tarihinde karar verilerek dosyadan el çekilmesinden sonra, kısa süreli hapis cezalarının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 15/02/2018 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2-Müşteki... 31/01/2018 tarihli duruşmada şikayetçi olduğunu söylediğinin, duruşmanın 04/04/2018 gününe bırakıldığının, ancak suça sürüklenen çocuk hakkındaki yakalama kararı üzerine aynı gün 31/01/2018 tarihinde savunması alınarak karar verildiğinin anlaşılması karşısında, asıl duruşma günü beklenmeden karar verilmesi suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,