Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/3160 K.2018/7755

Nitelikli hırsızlık suçundan sanıklar ... ve...'ın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatlerine dair Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2017 tarihli ve 2016/247 esas, 2017/131 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28/05/2018 gün ve 94660652-105-55-6877-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/05/2018 gün ve 2018/46751 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya aslının diğer sanık ... yönünden temyiz incelemesine esas olmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş olması nedeniyle onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, Samsun Cumhuriyet Başsavclığı'nın 30/06/2008 tarihli ve 2008/7393 soruşturma, 2008/4331 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ...,... ve ... haklarında müştekiler... ve...'ya yönelik eylemleri nedeniyle hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/449 esas sayılı dosyasına kayden yapılan yargılama neticesinde, anılan Mahkemenin 17/03/2011 tarihli ve 2008/449 esas, 2011/210 sayılı kararı ile sanıkların müştekilere yönelik eylemleri nedeniyle hırsızlık suçundan ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verildiği,

anılan kararın temyiz incelemesi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 29/12/2015 tarihli ve 2015/7517 esas, 2015/11826 sayılı kararı ile müşteki...'a yönelik eylem için kurulan hükmün onandığı, müşteki...'ya yönelik kurulan hükmün ise bozulduğu, bozma üzerine Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/247 esası üzerinden yapılan yargılama sonucunda, 12/04/2017 tarihli ve 2016/247 esas, 2017/131 sayılı kararı ile her ne kadar sanıklar ... ve...'ın müştekiler... ve...'ya yönelik eylemleri nedeniyle hırsızlık suçundan beraatlerine karar verilmiş ise de,

Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2011 tarihli ve 2008/449 esas, 2011/210 sayılı kararıyla sanıklar hakkında müşteki...'a yönelik suçtan verilen kararın Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 29/12/2015 tarihli ve 2015/7517 esas, 2015/11826 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği gözetilmeden, infazda duraksama ve tereddüte yol açacak şekilde aynı mağdura yönelik aynı eylemden dolayı ikinci kez karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ