Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/339 K.2019/5439

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu;

gece 1:00 sıralarında müştekinin evine balkona açılan kilitsiz pencereden girilerek bir şey çalamadan olay yerinden kaçan sanığın eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 493/1 ,522 maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,143,35, 62. maddelerindeki hırsızlık suçu yanında, aynı Yasanın 116/2-4.,119/1-c maddelerindeki konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları yönünden sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522 maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip,

sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,