Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/3445 K.2018/9682

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde;

Katılana ait kilitlenerek park edilmiş iş makinesinin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı yasanın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, her iki fıkrada öngörülen ceza miktarlarının aynı olması nedeniyle sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında hükmolunan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık müdafiinin beraat kararını, vekalet ücreti ödenmemesi yönünden temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi,