Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/3670 K.2019/8454

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin 09.12.2015 tarihli dilekçesi ile müşteki ...'a yönelik eylem nedeniyle kurulan hükme yönelik itirazlarının bulunmadığının bildirilmesi karşısında, temyiz isteminin müşteki ...'ya yönelik eylem yönünden olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Müştekiye ait cadde üzerinde kapıları kilitli vaziyette park halinde bulunan aracın kapısının zorlanarak girildikten sonra düz kontak yapılmak sureti ile çalınması şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeyerek, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-d maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması, her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.