Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/3672 K.2018/9630

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kulanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların bankamatikte para çeken yabancı uyruklu müştekiyi yardım edecekleri bahanesiyle oyaladıktan sonra müştekiye ait kredi kartını bankamatikten alıp uzaklaşmaları biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1.maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/2-b maddesi ile uygulama yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması ve sanıkların eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,