Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/3760 K.2018/9629

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre, yokluğunda verilen gerekçeli kararın öncelikle sanığın talimat mahkemesindeki 14.02.2013 tarihli savunmasında bildirdiği son bilinen adresi olan “.... Mah..... Cad.

No:10 ...” adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken; sanığa, adres kayıt sistemindeki adresinde, annesine tebliğ yapıldığının ve bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında;

sanığın 27.02.2014 tarihli temyiz itirazının süresinde olduğu ve bu nedenle mahkemece verilen 14.02.2014 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak sanığın öğrenme üzerine temyiz itirazının süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;