Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/3811 K.2018/10003

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçinin sokağa park ettiği aracının, sanık tarafından elindeki anahtarla çalınması şeklindeki eyleminin 765 sayılı Kanun'un 493/2-son maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesine uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK'nın 493/2 maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3 ve104/2. maddelerinde belirtilen 15 yıllık dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 67/4. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/2. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 15 yıllık dava zamanaşımının, 09/06/2002 olan suç tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,