Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/4145 K.2018/9313

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde

Sanık ...'ın Dairemizin 30/09/2014 tarihli bozma kararından sonra istinabe mahkemesinde 04/12/2014 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, müdafi istemediğini belirttiği gibi, 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı halde, sanık ... için bozmadan önce esas mahkemenin talebi üzerine barodan atanan müdafi Av. ...'ın yüzüne karşı tefhim edilen karar, müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de,

dosya arasında sanık tarafından verilen vekaletnameye de rastlanmayan anılan müdafinin sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisinin bulunmadığı ve gerekçeli kararın sanık ...'a bizzat tebliğine rağmen sanık tarafından kararın temyiz edilmediği belirlenmekle; sanık müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde

Mahkemece, sanığın hırsızlık suçunu 04/06/2005 günü saat 01.00 ila 05.00 arasında bilinmeyen bir zamanda gece vakti işlediği kabul edilmişse de; güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, güneşin doğuş saatinin yaz saati uygulaması da dikkate alındığında saat 05.18 olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre gecenin saat 04.18’de biteceği, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilerek;

sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 04/06/2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,