Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/4212 K.2019/9028

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanıklar hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan yerel mahkeme tarafından verilen 18/10/2012 tarih ve 2011/286 Esas- 2012/1538 Karar sayılı mahkumiyet hükümlerinin temyizi nedeniyle Dairemizin 23/12/2014 gün ve 2014/334 Esas- 2014/31050 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine, her ne kadar mahkeme tarafından direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği, bu itibarla direnme kararının eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların müştekiye ait aracın camını kırıp suça konu çekin bulunduğu çantayı çaldıkları iddiasıyla açılan kamu davasında mala zarar verme suçunu işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği ve iddianame anlatımına göre söz konusu çalıntı çekin tedavüle sokulması eylemine yönelik açılmış bir dava bulunmadığı anlaşılmakla,

sanıklar hakkında suça konu çeki tedavüle sokmaları nedeniyle resmi evrakta sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/133 Esas sayılı dosyasında açılan kamu davasında mahkumiyetlerine karar verilmesi ve Yargıtay 23.Ceza Dairesi’nin 10/03/2016 tarih 2015/5995 E-2016/2736 K sayılı ilamıyla mahkumiyet hükümlerinin onanmasına karar verilerek kesinleştirildiğinin anlaşılması karşısında, bu eyleme yönelik ayrı bir yargılama yapılmış olması da dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde suç eşyasının kabul edilmesi suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,