Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/4252 K.2018/10267

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu;

sanığın suç tarihinde gece sayılan zaman diliminde, müştekilerin işyerlerine gelip, işyerlerinin muhkem kapı kilidini kırmak suretiyle içeri girip suça konu eşyaları çalması şeklinde gerçekleşen olaylarda, sanığın eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Kanun'un 151/1, 116/1-4, maddelerindeki mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğu gözetilerek, suç tarihi itibari iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının uzlaşma kapsamında olduğu da değerlendirilerek,

bu suçlar bakımından 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılıp sonucuna göre, sanığın eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1 maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 151/1, 116/4 maddeleri uyarınca verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa hükümlerinin belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından herhangi bir uygulama yapılmaması ve verilen sonuç cezanın açıkça sanık lehine olması ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususlar bozma nedeni yapılmamış;

adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren, 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas,

2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.