Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/4289 K.2019/9016

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2008 tarih ve 2007/697 esas, 2008/390 karar sayılı ilamına konu TCK’nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ilişkin mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, TCK'nin 58. maddesi uygulanmış ise de.

02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34. maddesi ile değişik CMK'nin 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, bu kapsamda tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili uyarlama yargılaması yapılmak suretiyle Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2017 tarihli ek kararı ile uzlaşmanın sağlandığından bahisle sanık hakkında düşme kararı verildiği,

dolayısıyla bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesi uyarınca verilmiş 3 yıl hapis cezasını içeren Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2000 tarih ve 2009/29 E. - 2000/374 K. sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,