Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/4424 K.2018/14547

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 07/01/2010 günü saat 15.00-17.00 civarında müştekiye ait minibüs durağında sıra beklemekte olan camları açık minibüsün penceresinden elini uzatıp 90-95 TL para çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-c ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suçun işlendiği tarih olan 07/01/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 29/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.