Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/4505 K.2018/9602

Hırsızlık suçundan sanık ...,...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/05/2013 tarihli ve 2013/225 esas, 2013/151 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2017 tarihli ve 2017/22 esas, 2017/115 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 27/06/2018 gün ve 94660652-105-34-24-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/07/2018 gün ve 2018/58044 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Mahkemece sanığın yüzüne karşı ve katılanların yokluğunda, 16.03.2017 tarihinde verilen mahkûmiyet kararı, istinaf edilmediğinden bahisle 12.04.2017 tarihinde kesinleştirilmiş ise de, hüküm açıklama yargılaması sırasında davadan hiç haberdar edilmeyen katılanlara gerekçeli kararın da tebliğe çıkarılmadığı, dolayısıyla hükmün usulüne uygun kesinleşmediği ve sonraki tüm işlemlerin hukuken geçersiz olduğu belirlenmekle;