Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/4603 K.2018/9997

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ...’nun temyiz isteminin reddine yönelik ek kararın temyiz incelemesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 28/03/2018 tarihli ve 2017/1769 E.-1768 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ...’ün temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf isteminin, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesi’nin 19/02/2018 tarihli kararı ile kesinlik sınırından reddedildiği, bu red kararına karşı temyiz isteminde bulunulmadığının anlaşılması karşısında, sanık ...’ün temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...’ün 17/11/2017 tarihli temyiz isteminin, uzlaşma ve teşebbüs hükümlerinin uygulanmadığına ve takdiri indirim yapılmadığına, ek savunma verilmediğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;