KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2018/482 E., 2019/6315 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın ait adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/455 esas sayılı ilamı ile hükmedilen 9 ay hapis cezasının TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak,
yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK'nın 142/2-d. maddesi uyarınca verilmiş 7 ay 15 gün hapis cezasını içeren Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/593 Esas, 2009/266 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu belirlenerek bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2018/482, K. 2019/6315, 2 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama