Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/4894 K.2019/804

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 11/03/2008 tarih ve 2005/91 Esas, 2008/92 Karar sayılı mahkumiyet kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 14/04/2008 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi içerisinde 09/02/2011 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan...

Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/06/2012 tarih, 2011/200 Esas ve 2012/1474 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmışsa da UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre de, 3 yıllık denetim süresi içinde 26.02.2011 tarihinde işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren başka kasıtlı suçtan kesinleşen mahkumiyetinin bulunduğu ve açıklanması geri bırakılan kararın açıklama koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun saati belli olmayan bir zamanda müştekinin park ettiği arabasının kelebek camını kırmak suretiyle hırsızlık yapması şeklindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 55/3 maddesi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın sanığın eylemine uyan 142/1-b, 151/1, 31/3 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri nazara alındığında, dava zamanaşımı süresi bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin suça sürüklenen çocuğun lehine olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 151/1,

31/3 maddelerine göre hırsızlık ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa’nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımı süresinin (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 2 yıl 10 ay 12 gün durma süresi de çıkartılarak) suçun işlendiği 29/09/2000 gününden karar tarihine kadar dolduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,