Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/5223 K.2018/11755

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında kurulan hüküm tesisine yer olmadığı kararına yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında, 26/09/2012 tarihli mahkumiyet hükmünün sanık ile o yer ve üst Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25/04/2013 tarih ve 2013/7539 Esas – 2013/9770 Karar sayılı ilamı ile sanık ve o yer ile üst Cumhuriyet savcılarının temyiz istemlerinin reddine karar verildiği ve böylece sanık hakkında aynı eylem ile ilgili daha önce kurulan 26/09/2012 tarihli mahkumiyet hükmünün kesinleştiği belirlenmekle; sanık hakkında hüküm tesisine yer olmadığı şeklinde verilen 22/02/2018 tarihli karar bir hüküm olmadığından ve ortada incelenecek bir hüküm bulunmadığından sanığın konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında, 27/06/2013 tarihli mahkumiyet hükmünün üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09/01/2017 tarih ve 2016/19450 Esas – 2017/38 Karar sayılı ilamı ile üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin reddine karar verildiği görülmekle, sanık hakkında kurulan 22/02/2018 tarihli hükmün hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından sanığın konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3- Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.