Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/56 K.2019/5051

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Müştekinin 05.04.2014 tarihli kolluk ifadesinde, suça konu telefon ve tabletin çalındığı otomobilin kapılarını kilitleyip kilitlemediğini hatırlayamadığını bayan etmesi olay yeri inceleme raporuna göre'de otomobilin kapı ve camlarında herhangi bir zorlamanın bulunmadığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,