KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2018/5785 E., 2019/8911 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık müdafinin 11.02.2015 tarihli oturumda “lehe olan yasa maddelerinin uygulanmasına” ilişkin istemi, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasını da kapsadığı halde, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi hususunda ve mala zarar verme suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının sanığın mükerrir olması nedeniyle para cezası dışındaki seçenek yaptırımlara çevrilmesi hususunda, kanunda belirtildiği şekilde "suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna,
yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre" değerlendirme yapılarak olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiği halde, "sanık hakkında koşulları oluşmadığından" şeklinde yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2018/5785, K. 2019/8911, 15 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama