Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/5884 K.2018/12878

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Müştekinin kapılarını kilitleyerek evinin önüne park etmiş olduğu aracının 3 gün sonra terk edilmiş halde bulunduğu, aracın kapısının ne şekilde açıldığının tespit edilemediği, zorlama izinin bulunmadığının anlaşılması karşında sanığın eyleminin 142/2-d kapsamında olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/2-d, 151/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK'nın 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 15 yıllık kesintili dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e,

67/4. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımından daha lehe olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 18.12.2012 tarihinde duran ancak deneme devresinde ikinci suçun işlendiği 05.02.2013 tarihinde tekrar işlemeye başladığı bu nedenle (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 1 ay 17 günlük durma süresi de çıkartılarak), suçun işlendiği 30/06/2002 gününden hüküm tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,