Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/6044 K.2018/13001

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında karşılıksız yararlanma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, mühür bozma suçundan beraatlerine ilişkin 05/10/2012 tarihli, 2012/18 E., 2012/197 K. sayılı kararın temyizi üzerine Dairemizin 07/05/2013 tarihli 2013/2385 E., 2013/11831 K. sayılı bozma ilamından sonra 02/09/2015 tarihli 2013/103 E., 2015/198 K. sayılı karar ile sadece karşılıksız yararlanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, bu kararın taraflara tebliğ edildiğine dair bir belgeye dosya içerisinde rastlanmadığı,

mahkemece bu ilamda mühür bozma suçundan hüküm kurulmadığının tespit edilmesi üzerine 24/02/2016 tarihli, 2015/228 E., 2016/44 K. sayılı ilam ile ayrıca mühür bozma suçundan mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edildiği ayrıca Dairemizin 04/02/2017 tarihli 2017/4462 E., 2017/12922 K. sayılı ilamı üzerine tutanakların zabıt katibi tarafından “aslının aynıdır” şeklinde kaşelenerek gönderildiğinin anlaşılması karşısında;