Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/6045 K.2019/5750

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, müştekinin işyerinin yan tarafında açık alana park ettiği çekicinin akü muhafazasının kırılarak iki adet akünün çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında kabul edilmesi gerekirken, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması; kabule göre de hükmün gerekçesinde 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesi gereğince temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtildiği halde hüküm fıkrasında temel cezanın 3 yıl hapis olarak uygulanması kazanılmış hak nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 26.03.2018 günlü ve 2015/8711 E., 2018/3334 K. sayılı bozma ilamından önceki hüküm sanık tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın sonuç olarak 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,