Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/6122 K.2018/15925

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında müşteki ...'a karşı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından, müşteki ...'e karşı iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 28/03/2018 tarih ve 2017/1919-2012 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında müşteki ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin etkin pişmanlık hükümlerinden faydalandırılmamaya yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Müştekinin soruşturma aşamasında iş yerinden 550-600 TL parasının çalındığını söylediği, sanık yakalandığında üzerinden çıkan toplam 385 TL'nin müştekiye teslim edildiği, müştekinin kovuşturma aşamasındaki 18/08/2017 tarihli dilekçesi ile kalan zararının karşılandığını ve dilekçe içeriğine göre kısmi iadeye rıza gösterdiğinin anlaşılması karşısında; kovuşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,