Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/6182 K.2018/13412

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 08.03.2011 tarihinde verilen erteli mahkumiyet hükmünün 12/04/2011 tarihinde kesinleştirildiği, bilahare Tekirdağ Çocuk Mahkemesince yapılan ihbar üzerine erteli cezanın 21/05/2014 tarihli ek kararla aynen infazına karar verildiği, suça sürüklenen çocuk tarafından ek karara itiraz edilmesi üzerine, Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesince 08/03/2011 tarihli asıl kararda temyiz başvuru merciinin ve usulünün açıkça gösterilmediği,

mahkemece söz konusu eksikliği gidermeye yeterli meşruhatlı davetiye ile taraflar bilgilendirilerek sonucuna göre kesinleştirme işlemi yapılması gerekirken, eksiklik giderilmeksizin kesinleştirme işleminin yapıldığından bahisle 14/08/2014 tarihinde itiraz kabul edilmek suretiyle ek kararın kaldırılmasına karar verilmesinin ardından, suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın 02/09/2014 tarihinde cezaevinde tebliğ edilmesi üzerine 05/09/2014 tarihli dilekçesi ile asıl kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 151/1, 31/2 maddelerinde öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, 08/03/2011 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,