Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/6341 K.2019/9712

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 04/04/2017 tarihli 2014/32182 esas ve 2017/3814 karar sayılı ilamı ile yine 03/11/2017 tarihli 2018/700-2018/2324 karar sayılı ilamında 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında kurulabileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı;

bu itibarla sanıklar hakkında iddianame içeriğine göre şikayetçilere karşı eylemi nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı ancak işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden hüküm kurulması nedeniyle kararların bozulduğu nazara alındığında Dairemizin bozma ilamları doğrultusunda sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kamu davası açılması amacıyla bozma ilamının Cumhuriyet Başsavcılığına gereğinin takdiri amacıyla gönderilmesi gerekirken,

iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmişse de zamanaşımı süresi içinde bu konuda mahkemesince karar verilmesi mümkün kabul edilmiştir.

1- Olay yeri inceleme raporunda müştekinin suça konu iş yerinde yapılan incelemede,korkuluğu olmayan tek kilit sistemli ve camlı pimapen pencerenin kilit diline yakın yerinde alt ve üst kısmında sert ve delici alet izlerinin olduğunun belirtildiği, müştekinin kovuşturmada alınan ifadesinde herhangi bir zararının bulunmadığını belirttiği nazara alındığında pencerenin zorlanması ile herhangi bir zarar verilip verilmediği kesin olarak anlaşılamadığından, zorlama izinin “zarar” niteliğinde olup olmadığına ilişkin konusunda uzman olan bir bilirkişiden rapor alınmasından sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile hükümlülük kararı verilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nun 49. maddesinin 1. fıkrası uyarınca hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının kısa süreli hapis cezası olduğu, yine aynı Kanunun 50. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kısa süreli hapis cezalarının, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre aynı fıkranın alt bentlerinde düzenlenen seçenek yaptırımlardan birisine çevrilebileceğinin belirtildiği;

sanıkların lehe hükümlerin uygulanması yönündeki istemi de göz önüne alındığında, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen cezanın 1 yıl hapis cezası olması karşısında “Sanığa bu suç için verilen sonuç ceza 5237 sayılı TCK'nın 49/2 maddesinde belirtilen kısa süreli hapis cezası olmadığından,

yasal olanak bulunmaması nedeni ile cezanın 5237 sayılı TCY.nın 50/1 maddesi uyarınca adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına,” şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nun 50. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,