Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/6540 K.2019/719

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkında ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 153. maddesindeki ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/3, 67/4 maddelerinde belirtilen 12 yıllık dava zamanaşımının, suç tarihi olan 22/04/2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, üzerine atılı suçu işlediğine dair, iletişimin tespiti sonucunda olay yerinde görüştükleri dinleme kayıtları dışında, mahkûmiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde kararda tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,